การติดแอลกอฮอล์และ QEEG

การติดแอลกอฮอล์เป็นความผิดปกติที่การทำงานทางจิตใจ ร่างกาย และสังคมบกพร่องเนื่องจากการดื่มมากเกินไป แอลกอฮอล์เป็นสารที่ยับยั้งเปลือกสมอง ความสามารถในการมีสมาธิและการควบคุมลดลง และความสามารถในการเคลื่อนไฟวลดลง การยับยั้งเยื่อหุ้มสมองซ้ำๆ ที่เกิดจากแอลกอฮอล์ในที่สุดก็ส่งผลให้การทำงานในบางพื้นที่เสื่อมลง

จากการศึกษา QEEG (Quantitative EEG) ก่อนหน้านี้ พบว่า EEG ที่พบในการติดแอลกอฮอล์มีดังนี้

  • คลื่นเบต้าเพิ่มขึ้นเนื่องจากความอยากแอลกอฮอล์
  • ในการติดแอลกอฮอล์เรื้อรัง คลื่นช้า เช่น คลื่นเดลต้าหรือคลื่นทีตา จะเพิ่มขึ้นเนื่องจากการทำงานของสมองกลีบหน้าลดลง
  • รูปแบบที่หนึ่ง: คลื่นเบตา 3 ส่วนเกิน
  • รูปแบบที่สอง: คลื่นทีตาส่วนเกินในสมองกลีบหน้า
  • รูปแบบที่สาม: คลื่นเดลต้าส่วนเกินในสมองกลีบหน้า

*อาจพบร่วมกับการขาดคลื่นอัลฟา

การใช้ QEEG ในการติดแอลกอฮอล์เป็น pre-QEEG ที่วัดระดับของอาการอยากและระดับการลดลงของการทำงานของสมองกลีบหน้า ซึ่งจะช่วยติดตามระดับการฟื้นตัวหลังการรักษาเพื่อเพิ่มอัตราความสำเร็จในการรักษา

กรณีศึกษา

ข้อมูลผู้เข้าร่วม

  • อายุ: 55 ปี / เพศ: ชาย / วินิจฉัย: ติดแอลกอฮอล์
  • ต้องการดื่มแอลกอฮอล์เพียงอย่างเดียวและมีความรู้สึกกลัวหรือวิตกกังวลร่วมด้วย

พลังคลื่นสมอง – แผนที่โทโพกราฟฟิก

เมื่อเปรียบเทียบกับคนทั่วไป พบว่ามีคลื่นเบตา 3 เพิ่มขึ้นในสมองกลีบหน้า

Power Spectrum / Component

เมื่อเปรียบเทียบกับคนทั่วไป ใน Power Spectrum และ Component พบว่ามีคลื่นเบตา 3 เพิ่มขึ้นในสมองกลีบหน้า

ภาพ 3 มิติ

เมื่อเปรียบเทียบกับคนทั่วไป พบว่ามีคลื่นเบตา 3 และการเชื่อมต่อ (Connectivity) เพิ่มขึ้นในสมองกลีบหน้า