
โรคซึมเศร้าและการตรวจคลื่นไฟฟ้าสมอง (QEEG)
โรคซึมเศร้าไม่ได้เป็นเพียงแค่อารมณ์เศร้าชั่วคราว แต่เป็นภาวะทางจิตใจที่ส่งผลให้การทำงานของสมองโดยรวมเสื่อมถอย มีกระบวนการคิดเชิงลบ ขาดแรงจูงใจหรือความสนใจ พฤติกรรมและการนอนหลับเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลัน รวมถึงการทำกิจกรรมทางกายที่ลดลง และอื่นๆ อีกมากมาย หากอาการเหล่านี้เกิดขึ้นทุกวัน ก็จะถือว่าเป็นภาวะซึมเศร้า
ภาวะซึมเศร้ามีสาเหตุมาจากการขาดสารสื่อประสาท เช่น เซโรโทนิน โดปามีน และนอร์เอพิเนฟริน ซึ่งส่งผลกระทบต่อการทำงานของสมองในรูปแบบต่างๆ และสามารถตรวจพบได้จากคลื่นไฟฟ้าสมอง (EEG)
จากการศึกษา QEEG ก่อนหน้านี้ ภาวะซึมเศร้ามักแบ่งออกเป็นสามประเภท โดยพบว่า “คลื่นสมองช้า” มักพบได้บ่อยในผู้ป่วยโรคซึมเศร้า ซึ่งบ่งชี้ว่าการทำงานของสมองลดลง

- รูปแบบที่หนึ่ง: คลื่นอัลฟาสูงผิดปกติในสมองกลีบหน้า
- รูปแบบที่สอง: คลื่นอัลฟาช้าลง
- รูปแบบที่สาม: คลื่นทีตา ซึ่งช้ากว่าคลื่นอัลฟา มีมากเกินไปในสมองกลีบหน้า
แต่ละรูปแบบสามารถตีความได้ว่าเกิดจากการขาดสารสื่อประสาทเซโรโทนิน โดปามีน และนอร์เอพิเนฟริน ตามลำดับ
การตรวจวัด QEEG ล่วงหน้าสำหรับผู้ป่วยโรคซึมเศร้าสามารถเพิ่มอัตราความสำเร็จในการรักษาได้ โดยการระบุรูปแบบ (หรือฟีโนไทป์) ของ QEEG และสั่งจ่ายยาเฉพาะบุคคลที่มีกลไกการออกฤทธิ์สอดคล้องกับ QEEG ที่ตรวจพบ
กรณีศึกษา
ข้อมูลผู้เข้าร่วม
- อายุ: 47 ปี / เพศ: หญิง / วินิจฉัย: โรคซึมเศร้า + (โรคจิตเภท)
- มีภาวะซึมเศร้ารุนแรง พร้อมกับภาวะกล้ามเนื้อลีบเนื่องจากนอนติดเตียงเป็นเวลานาน
- หลังจากการรักษาด้วย tDCS (2 เดือน) ภาวะซึมเศร้าดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด และผู้ป่วยสามารถออกกำลังกาย เช่น เดินได้ด้วยตนเอง ฟื้นตัวจากภาวะนอนติดเตียง
พลังคลื่นสมอง – แผนที่โทโพกราฟฟิก

จากผลการตรวจก่อนการรักษา พบว่าคลื่นสมองช้า เช่น คลื่นเดลต้าและคลื่นทีตา มีค่าสูง
หลังการรักษา พบว่าคลื่นสมองช้า เช่น คลื่นเดลต้าและคลื่นทีตา ลดลง
ภาพ 3 มิติ

เมื่อเปรียบเทียบกับก่อนการรักษา คลื่นสมองช้าลดลงหลังการรักษาทางคลินิก
